طول مقدمه و همپوشاني آن با ساير بخشها

معمولابخش مقدمه بلند و طولاني است. يک مقدمه طولاني يادآورد صحنه دادگاه در يک برنامه تلويزيوني مي باشد، که در آن وکيل حجم زيادي از اطلاعات را به شاهد ارائه مي دهد تا جايي که قاضي نااميدانه مي-پرسد، “آقاي وکيل آيا سوالي در اين ميان باقي مانده است که شما به آن اشاره نکرده باشيد؟”. به طور مشابه، در انتخاب نمودن اطلاعاتي که در مقدمه مي خواهيد به خواننده بدهيد بايد دقت کنيد به گونه اي نباشد که خواننده سردرگم شود و نتواند پس از خواندن مقدمه به سئوالات اصلي و هدف مقاله پي ببرد.

راه هاي بسياري براي اجتناب از ارائه اطلاعات زياد و سردرگم کننده وجود دارد. يکي از اين راه ها، مشخص نمودن مخاطب مجله مورد نظر است. از خود بپرسيد، “اگر من خواننده بودم، به چه مقدار اطلاعات براي درک پرسش مطالعه احتياج داشتم و اهميت آن چقدر است؟” راه ديگري براي اجتناب از طولاني شدن بيش از حد مقدمه، محدود کردن پيشينه تحقيق به زمان خاصي است تا بدين ترتيب سرعت خواننده افزايش يابد. مگر در مواردي که تحقيقاتي در گذشته دور تاثير در مطالعه شنا گذاشته باشد. آيا عنوان نمودن تحقيقات پيشين يا مراجع قديمي تر لازم است؟ راه سوم، تعيين نمودن يک محدوديت براي تعداد کلمات پيش از مرتبط ساختن اطلاعات شناخته شده به اطلاعات ناشناخته و سپس به طور مشابه، اطلاعات ناشناخته به پرسش تحقيقاتي مي باشد. راه چهارم، در نظر گرفتن اين است که آيا اطلاعات يا مراجع مرتبط ممکن است به صورتي بهتر در بخش بررسي متناسب گردند، که در آن شما نتايج خود و ارتباط آن ها را تفسير نموديد، يا خير.

استفاده از آخرين گزينه در بالا جهت کاهش بخش مقدمه، باعث جلب توجه به تعدادي از اشکالات مي شود که معمولا سردبيران نشريات در مقالات ارائه شده با آن ها مواجه گشتند. (الف) همپوشاني غيرضروري بخش-هاي مقدمه و بررسي و (ب) ناهماهنگي ميان اين دو بخش. جملات دقيق اندکي بخش مقدمه به خواننده کمک مي کنند هدف مطالعه شما و يافته هاي شما را درک کند، اما شما بايستي تلاش کنيد پيش زمينه يا موارد مرجع را فقط در يک بخش، و نه هر دو بخش، قرار دهيد. تکرار ميان بخش ها نه تنها باعث هدر رفتن کلمات شده، بلکه اين حس را ايجاد مي نمايد که شما داراي اطلاعات کافي در مورد موضوع مقاله نبوده و بنابراين اطلاعات پيش زمينه را به منظور پر نمودن اين خلاء دوباره تکرار کرده ايد. هنگامي که شما تلاش مي کنيد نتايج مطالعه خود را تفسير کنيد و آن ها را با نتايج به دست آمده از ساير مطالعات مقايسه مي کنيد، ممکن است دريابيد که قرار دادن برخي از اطلاعات پيش زمينه براي بخش بحث و نتيجه گيري نسبت به بخش مقدمه مناسب تر هستند. اين مساله به شما فرصتي مي دهد تا اين نتايج يا نکات مشخص را به مطالعات ديگران مرتبط سازيد و آنها را در بخش بحث و نتيجه گيري مطرح نماييد.

مقدمه مقاله: طراحی صحنه تأتر

1. مقدمه ي مخروطي
2. عبارات انتقالي
3. انواع مطالعات
4. طول مقدمه و همپوشاني آن با ساير بخشها
5. سازگاري و مطابقت با ديگر بخش ها
6. سخن آخر