نشريه و مخاطب هدف را بشناسيد

يک اشتباه رايج نويسندگان، نخواندن دستورالعمل هايي است که نحوه ي نگارش، شيوه، قواعد و محدوديت-هاي کلمه اي و غيره را که براي يک نشريه ضروري مي باشند مشخص مي کنند. به رغم دسترسي به اين اطلاعات، نويسندگان غالبا مقالات را با عناويني ارسال مي کنند که با مقررات نشريه همخواني ندارند. برخي از مجلات درباره ي تعداد کلمات يا کاراکترهاي موجود در عنوان محدوديت دارند، و يا اعلام مي دارند که عناوين به شکل عبارت نوشته شوند و نه جمله: براي مثال، “کاهش در ميزان کلسترول با درمان استاتين” در برابر “غلظت کلسترول با استفاده از درمان استاتين کاهش مي يابد”. ساير نشريات عناوين فرعي يا شناسايي مقالات به شکل بخش 1 و بخش 2 را ممنوع مي دارند.
ترتيب و نحوه نگارش کلمات و اصطلاحات در عنوان مي تواند نقش مهمي در خوانده شدن مقاله و تحت تاثير قرارگرفتن خواننده ايفا نمايد. بنابراين لازم است تصميم بگيريم چه چيز را قرار است به عنوان موضوع اصلي مورد تاکيد قرار دهيم. لیست 2 شامل 4 جفت عنوان است که در آن نيمه ي اول عنوان در هر جفت بر موضوع متفاوتي تاکيد دارد. فرضيه ي اوليه ي تحقيقات و نتايج يکسان مي باشند، اما هر يک از 4 مقاله در لیست به شکل متفاوتي ديده شده و براي مخاطبان مختلفي جذابيت دارند، بسته به اينکه کلمات چگونه در عنوان سازماندهي شده اند.

عنوان مقاله: ویترین فروشگاه

1. کم گوي و گزيده گوي چون دُر
2. عنوان را شفاف و واضح بيان کنيد
3. عنوان را پر محتوي تدوين کنيد
4. از کلمات کليدي و اصطلاحات هوشمندانه استفاده کنيد
5. نشريه و مخاطب هدف را بشناسيد
6. از کلمات اختصاري بپرهيزيد
7. سخن آخر